به نام انسان، عدالت و آزادی
در چند روز گذشته شاهد وقایعی بودیم که به جرأت می توان گفت نظیر آن ها را در دهه ی دهشتناک ۶۰ می توان یافت. در پی اعلام برگزاری مراسم ۱۶ آذر و سپس تغییر تاریخ آن، ۵ نفر از بهترین رفقای ما در دانشگاه مازندران با شیوه های وحشیانه ای بازداشت شده و خانه هایشان مورد تفتیش قرار گرفت که بازداشت سه تن از این دانشجویان با اتهامات وقیحانه ی منکراتی صورت گرفته است: حامد محمدی، بهرنگ زندی، میلاد معینی، آرش پاکزاد و حسن معارفی.
در تهران نیز از چندین روز پیش از برگزاری مراسم، دستگیری دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب آغاز شد، به گونه ای که تا لحظه ی شروع تجمع در روز ۱۳ آذر مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران، بیش از ۲۰ تن از دانشجویان چپ با شیوه های مختلف بازداشت شده بودند. وقاحت نیروهای امنیتی به همین جا ختم نشد بلکه طی اقدامی بی سابقه، پس از پایان تجمع نیز در محوطه ی دانشگاه اقدام به تعقیب و دستگیری تعدادی از دانشجویان کردند. بدین ترتیب تا این لحظه تعداد ۲۹ نفر از دانشجویان چپ دانشگاه های تهران، مازندران، اهواز و شیراز ربوده و بازداشت شده اند که بنا به گفته ها، اکثر دانشجویان بازداشتی در تهران در بند ۲۰۹ (بند اطلاعات) زندان اوین به سر می برند.
ولی این بار هم دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی در محاسباتش دچار اشتباه شده است. نه تنها مراسم ۱۶ آذر امسال هم با قدرت هر چه تمام تر برگزار شد، بلکه شهرهای زیادی از سراسر ایران به صحنه ی تجمعات باشکوه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب در بزرگداشت ۱۶ آذر و حمایت از دانشجویان زندانی تبدیل شد. بدین ترتیب دانشگاه های تهران، تبریز، شیراز، کرمانشاه، سنندج، مشهد، اصفهان و امروز مازندران همبستگی خود را با یک دیگر و حمایت خود را از دانشجویان زندانی اعلام کرده و فریاد زدند که تا آزادی تمام رفقای در بندمان از پای نخواهیم نشست.
امروز جامعه ی ایران در شرایطی ویژه و بحرانی به سر می برد. سایه ی شوم حمله ی نظامی به ایران همچنان بر سر طبقات تحت ستم سنگینی میکند و این خود بهانه ای است برای سرکوب تام و تمام کوچک ترین ندای آزادی خواهی و برابری طلبی در هر نقطه ای از ایران، خواه این ندا برخاسته از دانشگاه باشد، خواه کارخانه ها و یا ....
جالب این جاست همین دولتی که این روزها این چنین دست به سرکوب گسترده می زند، در ماه های آینده انتخاباتی در پیش دارد که قرار است همچون تمام دفعات پیشین تعدادی از مهره های همیشگی خود را همچون غذای گندیده ای که انگار مجبوریم بخوریم پیش روی مردم ایران بگذارد که بالاجبار باز هم تعدادی دست نشانده ی دیگر بر گرده ی مردم ستم دیده ی ایران سوار شوند. ولی این بار دیگر به راستی شعار پوسیده ی "انتخاب از میان بد و بدتر" جواب خشم مردم ایران را نمی دهد. تحریم فعالانه ی انتخابات پیش رو تنها آلترناتیو ماست.
بدین وسیله ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه مازندران اعلام می داریم که بازداشت تعدادی هر چند زیاد از رفقایمان نه تنها ما را در ادامه ی راهمان دلسرد و ناامید نمی کند، بلکه انگیزه ای است قدرتمند برای ادامه ی مبارزاتمان در راستای تحقق هدف نهایی مان یعنی استقرار آزادی و برابری در سرتاسر جهان.
دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های مازندران